مردان پاك ، مردان خياباني
مقدمه
 مارتين اسكورسيزي كارگردان برجسته ، جريان ساز و اثر گذاري در سينماي آمريكاست تا جايي كه به گفته ي وودي آلن: از هر دو فيلمي كه در امريكا ساخته مي شود يكي تحت تاثير مارتين اسكورسيزي است . در كارنامه ي كاري اين كارگردان بزرگ سه فيلم به دلايلي خاص از اهميت ويژه اي بر خوردارند و بيشترين تاثير را در شكل دادن مسير كاري و آينده ي اسكورسيزي داشته اند . اين سه فيلم عبارتند از :
1 – صورت تراشي بزرگ (The Big Shave ) . اين فيلم كوتاه 6 دقيقه اي كه يكي از اولين فيلم هاي اسكورسيزي است از آن جهت شايسته ي تامل است كه اسكورسيزي بيست و پنج ساله در آن به شديد ترين شكل ممكن از يكي از خطرناك ترين خط قرمز هاي دوران خود مي گذرد : خشونت . خط قرمزي كه استنلي كوبريك با گذشتن از آن در سال 1971 با فيلم « پرتغال كوكي » تهديد به مرگ شد . داستان فيلم درباره ي مردي است كه در مقابل آينه اي آن قدر صورت خود را مي تراشد و مي خراشد تا خون شديدي از زخم هاي صورتش به راه مي افتد و شخصيت فيلم در پايان با بريدن گلوي خود داستان را به انتها مي رساند .
2 – خيابان هاي پايين شهر ( Mean Streets ) . اسكورسيزي در اين فيلم با روايت كردن داستان 4 جوان كه هر يك مشكلاتي را دارند يك فيلم انتقادي سر سختانه عليه وضعيت موجود مي سازد . اين فيلم به دليل اينكه اولين فيلم بلند و مهم اسكورسيزي است و همچنين به دليل اولين همكاري دنيرو با اسكورسيزي قابل توجه است.
3 – راننده تاكسي ( Taxi Driver ) . اسكورسيزي با ساختن راننده تاكسي جامعه ي آمريكا و نظام سياسي آن را زير سئوال مي برد . داستان درباره ي كهنه سربازي است كه از ويتنام بازگشته و با جامعه اي آشفته تر از قبل مواجه مي شود .بسياري از منتقدين اين فيلم را بهترين فيلم اسكورسيزي مي دانند ، همينطور اعتقاد دارند كه اين فيلم بيش از هر فيلم ديگر او اثر گذار و همينطور جريان ساز است .
فيلم
 فيلمنامه ي فيلم بسيار قوي است . شخصيت پردازي هاي بي نقص و چند لايه و همينطور روايت سيال تقريباً تا اواسط فيلم و همچنين طنز پنهان از مواردي است كه مخاطب را خسته و نا اميد نخواهد كرد . قوي ترين بخش فيلمنامه شخصيت پردازي آن است . شخصيت هاي چند لايه و چند پهلويي كه مارتين اسكورسيزي و مارديك مارتين خلق كرده اند به منتقدين صريح جامعه ي روز آمريكا بدل مي شوند و هريك نقش خود را در اين راه به بهترين روش ايفا مي كنند . چارلي ، با بازي هاروي كايتل ، نماد دولتمردان آمريكاست . كساني كه گاه به سود خود مي انديشند و گاه به منفعت مردم . دولتمرداني كه بيشترين نفوذ را دارند و بيشترين حرف شنوي از آن هاست . كساني كه حتي اگر از سرمايه داران ضعيف تر باشند باز هم آن ها را تحت سلطه دارند و در هر صورت قانون را آن ها معين مي كنند . كساني كه گاه محافظه كار و محتاط هستند و گاه بي باك و نترس . افرادي كه به كليسا مي روند و پس از كليسا راه خانه ي دختر بدنامي را طي مي كنند . مايكل ، با بازي ريچارد رامانوس ، نماد قشر سرمايه دار يا به عبارت عاميانه مرفه بي درد است . كسي كه فقط به سود فكر مي كند و حاظر است در اين راه از مورچگان بستاند تا بر ثروت خودش بيفزايد . او كسي است كه براي كسب سود دست به هركاري مي زند و از هيچ چيز ترسي ندارد. او هنگامي هم كه قانون را زير پا مي گذارد با مرد قانون ، در اينجا چارلي ، كنار مي آيد . توني ، با بازي ديويد پرووال ، نماينده ي طبقه ي متوسط رو به بالاي جامعه است . كساني كه گرچه حساب هاي بانكي شان پر نيست ، اما زندگي خوب و مرفهي دارند . كساني كه همه ي بي قانوني هاي بزرگ ، از قاچاق حيوانات گرفته تا قتل ، يا زير سر آن هاست يا به نحوي به آن ها مربوط است و با اين وجود هرگز به چنگ قانون نمي افتند . در پايين ترين رده ي اين زنجيره جاني بوي ، با بازي رابرت دنيرو ، قرار دارد . جاني بوي نماد مردم عادي جامعه است . كساني كه از شخصي قرض مي كنند تا دين ديگري را بپردازند . كساني كه مهمترين دغدغه شان اجاره خانه شان است و كساني كه ذاتاً پاك و شريف هستند و وقتي ندانسته به شيشه ي پيرزني شليك مي كنند از او عذر مي خواهند . فيلم با پايان بندي زيبايي كه دارد بر موارد گفته شده صحّه مي گذارد . جاني بوي كه از مردم معمولي است توسط قشر سرمايه دار آسيب مي بيند در حالي كه دولتمرد ما ، چارلي ، با دختر بدنام مي ماند و توني دير از ماجرا با خبر مي شود .