او شهره­ي آفاق بود

                        نه لاغر و نه چاق بود

خيلي بوده دوست داشتني

                        خوشمزه­تر از بستني

زيبا و محبوب

            نبوده محجوب!

شاد بود و باحال

            در لمپنيسم «مال»!

هلو و تپل

            هم ناز و هم گل!

قشنگ­تر از رُز

            كرد او اُور دُز!

بـــِه از ديويد لين

            نامش مريلين!

نساخت او پورنو

            فاميل­اش مونرو!!!!!

شعر در سبك سوسول­رئاليسم، از شاعر قرن بيست و يكم، بابا kz عريان!

پاورقي:

1. ونوس: الهه­ي زيبايي و عشق در ميتولوژي رمي است. بر اساس اسطوره­هاي رم، تنها كسي كه ياراي شكست دادن «مارس»، خداي جنگ، را دارد، ايزدبانوي زيبايي است.

2. مدوزا: از زيباترين دوشيزگان ميتولوژي يوناني كه پوزئيدون، خداي دريا، او را فريفت. در پي اين ماجرا، «آتنا»، ايزدبانوي خردورزي بر او خشم گرفت و او را به شكلي كريه در آورد. زني كه به جاي مو، مار بر سر دارد. مدوزا به هر كه مي­نگريست او را تبديل به سنگ مي­كرد. در پايان، پرسوس، از طرف آتنا مأمور قتل مدوزا شده و او را از پاي در مي­آورد.

3. جابلقا: در ادبيات شرق، نماد شرقي­ترين شهر دنياست. جايي كه پس از آن هيچ­كس زندگي نمي­كند.

4. جابلسا: نمادي است كه براي غربي­ترين شهر جهان در ادبيات شرقي به كار مي­رود. دنيا بين دو شهر جابلقا و جابلسا قرار دارد.

5. پوزئيدون: خداي دريا در ميتولوژي يوناني است. به شرح 2 رجوع شود.

6. پرسوس: به شرح 2 رجوع شود.

7. آفروديته: ايزدبانوي عشق و زيبايي در ميتولوژي يوناني است. به عبارت ديگر، برابر يوناني ونوس است.

8. فرزند خدا بودن: اشاره به انجيل متي 6: 9:« خوشا به حال آنان كه براي برقراري صلح در ميان مردم كوشش مي­كنند، زيرا ايشان فرزندان خدا خوانده خواهند شد.»

9. روح­الله: عيسي مسيح

در فصـل بـهـار اگـر بـتـي حور سرشت

يك جرعه­ي مي دهد مرا بر لب كشت

هر­چند به نزد عامه ايـن بـاشـد زشـت

سگ به ز من ار برم دگـر نام بـهـشـت

گويند كسـان بهشت با حور خوش است

من مي­گـويم كـه آب انـگـور خـوش است

اين نقد بگـير و دست از آن نسيه بشوي

كه آواز دهـل شنـيدن از دور خوش است

ابر آمد و باز بر سـر سـبـزه گـريست

بي باده­ي گـلـرنـگ نـمي­بايد زيست

اين سبزه كه امروز تماشاگه ماست

تا سبزه­ي خاك ما تماشاگـه كيست

اين ها را شايد نشايد شعر خواند . امّا من اين ها را شعر مي دانم . شعر هاي كوتاهي كه  « من » در آن متجلّي شده است .

 قلمرو ممنوعه

گاهي زياد

گاهي مباد

آنچه كه قانون منع داد 

 زندگي

گاهي فلج

گاهي فرج

تار زندگي ، بر پودش ، رج به رج 

پرواز ناز

روزي پرواز

تا دور ، تا دراز

چيست ؟ يك خيال ناز 

روزهاي زمستان

فصل سرما

من ِ تنها

كي شب خواهد شد اين روز ها ؟! 

انقلاب

شور انقلاب

ماهي رو قلّاب

كجا رفت تيمسار افراسياب* ؟! 

******

تيمسار افراسياب يك شخصيت خيالي است .

تصوير : صادق قطب زاده .

عشق دريا

منم تنها

شوق دريا

دريا ... دريا ... دريا  

شعور

آب را مي كنم ادراك

كجايم ؟

تا كمر در خاك 

ناپلئون

طغيان احساسات

اين منم ، ناپلئون*

قلعه ي حيوانات 

******

در اينجا مراد نه كاملاً ناپلئوني است كه با مسكوي سوزان مواجه شد و نه كاملاً ناپلئوني كه او را در تصوير مي بينيد .

كاراكتر

زمستان و من

تنهايم با دي وي دي

با مورگان فري من* 

******

مخصوصاً در نقش كارآگاه سامرست .

اشرف مخلوقات

گريه ي انسان

شيهه ، زوزه ، عرعر حيوان

انسان ... حيوان ... انسان ؟! ... حيوان ؟! ... حيوان

مي روم

ايستاده است

زمان

در ساختمان

مي روم

ماسيده است

مكان

در ساختمان زمان

جاري ام

گنديده است

روح مكان

جسم زمان 

حرف

حرفش را زد

سرش را زدند

« صف » يا « نزن توي صف آقاي محترم ! »

رم مي كنند، ثانيه هاي وحشي

و مي ميرند لحظات خجل

در صف نانوايي

جلوي نان داغ 

پ . ن : قول مي دهم پست بعدي قسمت دوم كاراكتر هاي محبوب باشد . قول مي دهم !

اين است اولين اشعار :

مارادونا

دست

گل

هورا

روزنامه

قديمي

پيرمرد

كهنه

اطلاعات

...

چك چك چك

چك چك چك

مادر تي شرتم كو ؟

مي خواهم بروم زير باران ...

چك چك چك

چك چك چك

نه دشت ، نه دريا

نه درخت ، نه صحرا

نمي خواهم هيچ يك از اين ها را

به نظر شما

من روباتم يا از انسان ها ؟

پ.ن : وقتي شعر رو نوشتم ، يك قسمت رو فراموش كردم ، بعد از گذاشتن كامنت ها اون قسمت يادم اومد براي همين بيشتر از ۱۶ كلمه شد .

پ.ن ۲ : شعر از خودمه و از اول نمي خواستم اين قدر كوتاه باشه ، نوشتم ، ديدم توي اين يه ذره هم حرفشو زده .