مطمئناً بعد از خانواده و حتي فراتر از آن دوستان انسان هستند . دوستاني كه در برخوردها ، گشت و گذار ها و گاه اتفاقات براي فرد پديد مي آيند . اين دوستان گاه تا پايان عمر همراه شخص مي مانند و پا به پاي او در شادي ها و غم هايش شريك اند و گاه به رفيق نيمه راه تبديل مي شوند . گاه رابطه شان دور و پايدار است و گاه نزديك و ناپايدار كه البته مورد دور و پايدار كم كم تبديل به نزديك و پايدار مي شود . اما كي و كجاست كه فرد دوستي هرچه نزديك تر براي خود مي يابد ؟ جواب بسيار ساده است ، جايي كه فرد حق اظهار نظر و عقايد خود را داشته باشد ، در چنين فضايي كساني كه عقايد و نظراتي شبيه به هم دارند به يك ديگر جذب مي شوند و پيوند هاي دوستي شكل مي گيرد . اين نوع دوستي مطمئناً پايدار ترين و صميمي ترين نوع دوستي هاست . تنها آفت اين دوستي ها بي خبري دوست از دوست است .

اين همه مقدمه چيدم كه بگويم يك سال است از دوست خوبم ، شهاب حبيبي ، بي خبرم . در واقع از آخرين باري كه او وبلاگ خود را به روز كرده يك سال مي گذرد . بيست و دوم اردي بهشت سال گذشته وبلاگ عشق فيلم  به روز شده و تا به حال هيچ تغييري نداشته است . خواهشمندم اگر خبري از اين دوست عزيز داريد من را هم در جريان قرار دهيد .

يكي از كامنت هاي شهاب براي آخرين مطلبش :

شهاب - عشق فيلم	یکشنبه 30/2/1386 - 23:3
سلام ! با عرض شرمندگي بسيار ! شديدا درگير هستم ! ايشاالله پست بعدی برای فردا يا پس فردا !!!

پ . ن : قول مي دهم پست بعدي سينمايي باشد ، مگر اينكه اتفاق خاصي رخ دهد .